Հետևություններ ապրիլյան պատերազմից. քննարկում
29.04.2016
13:15
Պատերազմական իրավիճակում, որում այժմ գտնվում են Հայաստանը և Լեռնային Ղարաբաղը, անհրաժեշտ է որոշում կայացնել և սահմանափակել գործող բարձրաստիճան պաշտոնյաների և վերջին հինգ տարիներին բարձ պաշտոններ զբաղեցրած անձանց Հայաստանից դուրս ոչ պաշտոնական այցերը: Այս մասին «Մեդիա կենտրոնի»` Գյումրիում կազմակերպած քննարկմանը հայտարարեց Գլոբալիզացիայի եւ տարածաշրջանային համագործակցության վերլուծական կենտրոնի խորհրդի նախագահ Ստեփան Գրիգորյանը:

«Ներկայիս պաշտոնյաներն ու նախկին, այսինքն՝ վերջին հինգ տարիներին պաշտոնավարած անձիք, ովքեր գաղտնիքի կրողներն են, ուղղակի նվեր են Թուրքիայի ու Ադրբեջանի հատուկ ծառայությունների համար: Իրենց կարող են ահաբեկել, պատանդ վերցնել: Այս օրերին մեկից չեմ լսել, որ անհրաժեշտ է որոշում ընդունել այդ ուղեւորությունները սահմանափակելու մասին: Նախկին ու ներկայիս պաշտոնյաները իրավունք չունեն ոչ պաշտոնական այցով գտնվել արտասահմանում», - ասաց նա՝ հավելով, որ ապրիլյան պատերազմը ցույց տվեց «մեր ուժեղ ու թույլ կողմերը»:

«Ուժեղ կողմը հասարակությունն է, որն այդ օրերին առանց պաշտոնական հայտարարության ու կոչերի ինքնակազմակերպվեց. շատերը գնացին առաջնագիծ, իսկ մյուսները օգնություն էին ուղարկում, աջակցում: Թույլ կողմը պետական ինստիտուտների, օրինակ՝ ՀՀ արտգործնախարարության, ոչ համարժեք արձագանքն էր: Ուստի ստացանք մի իրավիճակ, երբ ունենք ուժեղ ժողովուրդ և թույլ պետական ինստիտուտներ», - ասաց նա:

«Մեդիա կենտրոնը» «Սախարովի անվան մարդու իրավունքների պաշտպանության հայկական կենտրոնի» Շիրակի մասնաճյուղի և Գյումրիի քաղաքացիական երիտասարդական կենտրոնի հետ համատեղ Գյումրիում՝ Ժուռնալիստների «Ասպարեզ» ակումբում ապրիլի 29-ին Ստեփան Գրիգորյանի, երիտասարդական հետազոտող Կարեն Տերտերյանի, «Ազգային ոգի» երիտասարդական շարժում Արմեն Ներսիսյանի, հոգեբան Աշոտ Հակոբյանի և «Սախարովի անվան մարդու իրավունքների պաշտպանության հայկական կենտրոնի» Շիրակի մասնաճյուղի ղեկավար Սեյրան Մարտիրոսյանի մասնակցությամբ կազմակերպեց քննարկում «Հետևություններ ապրիլյան պատերազմից» թեմայով:

Ստեփան Գրիգորյանի խոսքով, Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության գոտում զինված բախումների ժամանակ Հայաստանի ԱԳՆ-ը նախաձեռնող չի եղել: «Դեռ ապրիլի 2-ին հենց «Մեդիա կենտրոնում» կայացած քննարկմանը, ես առաջարկել էի, որ հայկական կողմը դիմի ՄԱԿ-ի անվտանգության խորհուրդ: Կառավարությունը պարտավոր էր դիմել, որ ֆիքսվեր, թե ով է հրահրել զինված բախումը: Ակնհայտ էր, որ մի քանի օր հետո Բաքուն ամեն ինչ անելու է, որպեսզի չհասկացվի, թե ով է առաջինը սկսել: Պետք էր դիմել, որ Ադրբեջանը սկսեր արդարանալ», - ասաց նա՝ հավելելով, որ Հայաստանը չդիմեց, սակայն օրեր առաջ դա արդեն Բաքուն՝ ասելով, որ Հայաստանը հարձակվում է, ինչի պատճառով էլ Ադրբեջանը ցանկանում է դուրս գալ 1994-1995 թթ. հրադադարի հաստատման վերաբերյալ համաձայնագրերից: 

Քննարկմանը մասնակից Արմեն Ներսիսյանի կարծիքով, թեպետ հասարակությունը պատարաստակամություն հայտնեց դուրս գալ ադրբեջանական ագրեսիայի դեմ, մեկնել սահման, սակայն խնդիրն այն է, որ հայրենասիրությունն իրացվում է հիմնականում միայն այդ ուղղությամբ: «Երբ անհրաժեշտ է դուրս գալ արտաքին թշնամու դեմ, ապա մարդիկ միավորվում են, իսկ արդյոք սա բավարա՞ր է: Սահման էին ազնիվ մղումներով և՛ հասարակության շարքային անդամները, և՛ այն մարդիկ, որքեր թալանել ու հարստացել են պետության ու հասարակության հաշվին: Ուստի այս էներգիան պետք է ուղղորդվի դեպի ներքին զարգացում, դեպի սոցիալական արդարության հաստատում», - ասաց նա՝ հավելելով, որ այս առումով «ապրիլյան պատերազմը» կարող է մեկնակետ լինել: «Եթե այս էներգիան չուղղորդվի, ապա մենք պարբերաբար հայտնվելու ենք ճգնաժամերի մեջ», - ասաց բանախոսը:

Հոգեբան Աշոտ Հակոբյանը հասարակական համախմբում չի տեսնում երկրի ապագայի տեսլականի շուրջ, քանի որ «այն ուղղակի չկա»: «Մենք տեսանք հասարակական վարք, որոշակի որևորություն, սակայն ի՞նչ եք կարծում՝ նույնատիպ ոգևորություն կլինե՞ր, եթե զինված բախումները տևեին ոչ թե չորս օր, այլ չորս ամիս: Մարդիկ համախմբվում են գաղափարի շուրջ, իսկ ինչի՞ շուրջ են հիմա Հայաստանում համախմբվել: Հիմա մեր հասարակությունը համախմբված է նեգատիվ գաղափարի շուրջ, որը կոչվում է փող», - ասաց նա:

Ապրիլյան պատերազմից, ըստ Սեյրան Մարտիրոսյանի իշխանությունները դասեր չեն քաղել, ինչի ապացույցն է Հրազդան քաղաքում կայացած քաղաքապետի ընտրությունների որակը և Ազգային ժողովում նոր ընտրական օրենսգրքի նախագծի քվերակությունը: «Այս երկու օրինակները խոսում են, որ խոսք անգամ չկա հասարակության կամ պետության զարգացման մասին: Խոսքը սեփական խրամատները, պաշտոնները և դիրքը պահելու մասին է», - պարզաբանեց նա:

Արշալույս Մղդեսյան, «Մեդիա կենտրոն» ծրագրի համակարգող-խմբագիր

Հեղինակի հետ կապվելու համար գրեք arshaluismghdesyan@pjc.am  հասցեին:

Տեսանյութ
Print Friendly and PDF
Այլ մամլո հաղորդագրություններ
Պատգամավորների վարքն ու խոսքը. էթիկական նորմեր և հանրային ընկալումներ
12.12.2017
12:00
Անցած շաբաթ ՀՀ ԱԺ առողջապահության եւ սոցիալական հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ, ՀՀԿ խմբակցության անդամ Հակոբ Հակոբյանը «Ժողովուրդ» օրաթերթի հետ զրույցում ասել էր․ «Աղքատը քիչ է ծախսում, հետեւաբար թանկացումը բերում է նրան, որ աղքատը ստիպված ինքնաբուխ ձեւով խուսափելու է թանկացած ապրանքներից:
«Մատչելիության իրավունքը Հայաստանի առողջապահության ոլորտում. առկա մարտահրավերներ, խոչընդոտներ և հաղթահարման ուղիներ»
12.12.2017
11:00
Դեկտեմբերի 12-ը Առողջապահության համընդհանուր հասանելիության համաշխարհային օրն է: Այս օրվան նվիրված «Մեդիա կենտրոնում» տեղի ունեցավ մամլո ասուլիս «Մատչելիության իրավունքը Հայաստանի առողջապահության ոլորտում. առկա մարտահրավերներ, խոչընդոտներ և հաղթահարման ուղիներ» թեմայով:
Մարդու իրավունքների խախտումները 2017թ. Հայաստանում
11.12.2017
12:30
Դեկտեմբերի 11-ին «Մեդիա կենտրոնում» տեղի ունեցավ Մարդու իրավունքների պաշտպանության միջազգային օրվան նվիրված մամլո ասուլիս, որի շրջանակում «Ընդդեմ իրավական կամայականության» ՀԿ-ն ներկայացրեց 2017թ. մարդու իրավունքների խախտումները Հայաստանում:
Ճապոնիայի դեսպան Էյջի Տագուչիի մամլո ասուլիսը Մեդիա կենտրոնում
11.12.2017
11:00
Դեկտեմբերի 11-ին «Մեդիա կենտրոնում» տեղի ունեցավ ՀՀ-ում Ճապոնիայի արտակարգ և լիազոր դեսպան Ն.Գ. Էյջի Տագուչիի մամլո ասուլիսը «Հայ-ճապոնական հարաբերություններ. համագործակցության նոր հեռանկարներ և հնարավորություններ» թեմայով:
«Հայաստանի էներգետիկ ոլորտի հիմնախնդիրները. զուգահեռներ Վրաստանի հետ»
08.12.2017
13:00
Հայաստանի էներգետիկ համակարգում ամենազգալի խնդիրներից է սպառողի համար գազի գնի ոչ թափանցիկ ու անտրամաբանական ձեւավորումը: Պաշտոնապես Ռուսաստանը ՀՀ-ին գազը վաճառում է 1000 խորհանարդ մետրի դիմաց 150 դոլարով, բայց վերջնական սպառողը վճարում է գերթե երկու անգամ թանկ՝ 290 դոլար: