Հայաստանը չի կատարել միջազգային պարտավորությունները մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում
29.01.2015
18:00
ՄԱԿ-ի համընդհանուր պարբերական դիտարկման շրջանակում վերջին 5 տարվա ընթացքում Հայաստանի միջազգային հանձնառությունները մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում չեն կատարվել. վստահեցնում են քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչները, որոնք այս ոլորտում չեն տեսնում իրական փոփոխություններ:

Երեկ «A1plus»-ի տաղավարում  «Մեդիա կենտրոնի» կազմակերպած բանավեճին Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի ղեկավար Արթուր Սաքունցն   ասաց, որ ՄԱԿ-ի համապարփակ պարբերական զեկույցը ՄԱԿ-ի կենդանի գործիքն է, որը ի մի է բերում մարդու իրավունքների, ժողովրդավարության բնագավառում առկա բոլոր խնդիրները:

«Օրենսդրական դաշտում փոփոխություններ եղել են, բայց չկա ձգտում խախտված իրավունքի ուղղությամբ արդյունավետ քննություն անցկացնելու համար: Հայաստանում ստեղծվում են ինչ որ կառուցվածքային մարմիններ (Քննչական կոմիտե), բայց բովանդակությունը մնում է նույնը: Քաղաքական իշխանությունների կողմից չկա հստակ քաղաքական կամք, որպեսզի իրավիճակը փոխվի: Նրանք միայն փորձում են հնարավորինս  լավ դեմքով, ձևականորեն, մակերեսորեն հանդես գալ, բայց բովանդակային ոչինչ չի արվում»,-նշում է Սաքունցը:

Մարդու իրավունքների իրավիճակը 4,5 տարին մեկ պարբերականությամբ ուսումնասիրվում է ՄԱԿ-ի անդամ հանդիսացող 193 երկրներում: Այս տարվա հունվարի 22-ին ՄԱԿ-ի մարդու իրավունքների խորհրդի համընդհանուր պարբերական դիտարկման աշխատանքային խմբի  21-րդ նստաշրջանում քննարկվեց Հայաստանի երկրորդ պարբերական զեկույցը: Առաջին զեկույցը ներկայացվել էր 2010-ին:

Դրան զուգահեռ՝ Հայաստանի շուրջ 26 ՀԿ-ներ ներկայացնում են իրենց համատեղ զեկույցը մարդու իրավունքների ոլորտում կատարված փոփոխությունների, կամ խախտումների վերաբերյալ:

«ՄԱԿ-ի մեխանիզմը փափուկ ուժի մեխանիզմ է և այստեղ պետությանը պարտադրող մեթոդներ չկան: Այս առումով կարևոր հնարավորություն է 4,5 տարին մեկ ֆիքսել իրավիճակը պետությունում»,- նշեց  բանավեճի մասնակից «Քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտ» ՀԿ-ի նախագահ Արման Դանիելյանը:

Նա նշում է, որ խոշտանգումները Հայաստանում  մշտապես այլ երկրների կողմից բարձրաձայնվել են՝ որպես կարևոր խնդիր:

«2010-ին պետությունը խոստանում էր կատարել օրենքի փոփոխություններ, քանի որ մեզ մոտ Քրեական օրենսգրքի զեկույցը չի համապատասխանում ՄԱԿ-ի խոշտանգումների բանաձևին, բայց եթե մենք նայենք հիմա՝ այդ խոստումներից 5 տարի անց, ապա այդ օրենսդրական փոփոխոթյունները չեն կատարվել, բայց իշխանություները շարունակում են խոստանալ, որ կատարելու են»,-ընդգծում է Դանիելյանը:

Քաղաքացիական հասարակության  ներկայացուցիչները ընդգծում են, որ մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում շատ խնդիրներ մնացել են անփոփոխ:

«Դատավորների նշանակման մեխանիզմը նախագահի կողմից մնաց անփոփող, դատավորների նկատմամբ կարգապահական պատասխանատվության ենթարկելու իրավական կարգավորումները նույնպես: Օրենսդրական և իրավական փոփոխությունները չեն հանգեցնում իրական փոփոխության, որովհետև բացակայում է դրանք իրագործելու կամքը»,-  ասաց  բանավեճին մասնակցող «Իրավունքների պաշտպանություն առանց սահմանների» ՀԿ-ի նախագահ Հայկուհի Հարությունյանը:

Հակադարձելով հասարակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչների մատնանշած խնդիրներին՝ ՀՀ Ոստիկանության իրավաբանական վարչության պետի տեղակալ, ոստիկանության փոխգնդապետ Նելլի Մանանդյանը ասաց, որ Հայաստանը առաջընթաց ապահովել է  մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում:

«ՄԱԿ-ի պարբերական դիտարկման գործընթացը բավականին լուրջ և արդյունավետ գործընթաց է մարդու իրավունքների տեսանկյունից: Սա մարդու իրավունքների պաշտպանության ոլորտում ամփոփ և ամբողջական հաշվետվողական մեխանիզմ է: 2010-ին ներկայացրած զեկույցի և պետությունների կողմից ներկայացրած առաջարկությունների հիման վրա Հայաստանի կողմից տարված աշխատանքը համեմատական կարգով եթե նայենք,  ապա կարող ենք ասել, որ այս տարիների ընթացքում արձանագրվել  է շոշափելի առաջընթաց»,-ասաց Մանանդյանը:

Բանավեճի մասնակից «Իրական աշխարհ, իրական մարդիկ» ՀԿ-ի նախագահ Հովհաննես Մադոյանը արձագանքեց, որ Հայաստանը, ամեն դեպքում, առաջարկներ ընդունելու առումով բաց է և ՄԱԿ-ի նախորդ զեկույցում ընդունել է առաջարկների գրեթե 95 տոկոսը, բայց այլ հարց է այդ առաջարկները կատարելը:

«Օրինակ՝ Հայաստանը գիտակցում է ընտանեկան բռնության խնդիրը, ասում է, որ քայլեր են արվում այդ ուղղությամբ, բայց միևնույն է ընտանեկան բռնությունը կանխելու համար մեր երկիրը  գործիք դեռևս չունի: Օրենքը կա, մշակվել է, բայց այն չի ընդունվում»,-նշում է Մադոյանը:

Բանավեճի վերջում քաղաքացիական հասարակության ներկայացուցիչները նշեցին նաև, ՄԱԿ-ը միակ հարթակն է, որտեղ մարդու իրավունքները ներկայացվում են ամբողջական տեսքով, և դա այն հարթակն է, որտեղ քաղաքացիական հասարակության  ինստիտուտների դերը բավականին բարձր է գնահատված:

 

Տեսանյութ
Print Friendly and PDF
Այլ մամլո հաղորդագրություններ
Խաղաղության ընկալումը․ ԼՂ հակամարտության մոտեցումների վերլուծությունը
06.02.2019
12:00
ԼՂ հակամարտության հանգուցալուծմանը հասնելու միակ ճանապարհը խաղաղությանը նախապատրաստվելն է: Թեպետ հակամարտող հանրույթներում գերիշխում է պատերազմի պրոպագանդան, սակայն Հայաստանում, Լեռնային Ղարաբաղում եւ Ադրբեջանում մարդիկ սկսել են ավելի ու ավելի քննադատաբար մոտենալ հնարավոր պատերազմին: Հարցեր են հնչեցնում պատերազմի ու խաղաղության գնի մասին:
2017-2018թթ պետգնումների համակարգի մոնիտորինգի արդյունքները
28.12.2018
12:00
Դեկտեմբերի 28-ին «Մեդիա կենտրոնում» «Հանրային քաղաքականության հետազոտությունների ազգային կենտրոն» ՀԿ-ն ներկայացրեց 2017-2018թթ (I կիսամյակի) պետական գնումների համակարգի հիմնական միտումները։
Իրավապաշտպանների առաջարկները ՔԿՀ-ներում բարեփոխումների իրականացման ռազմավարության վերաբերյալ
27.12.2018
13:30
Արդարադատության նախարարության կողմից е-draft կայքում 2018 թ. դեկտեմբերի 19-ից հանրային քննարկման է դրվել քրեակատարողական համակարգում իրավիճակի բարելավման նպատակով 2018 -2038 թթ. ռազմավարությունը և դրա իրականացման 20 -ամյա միջոցառումների ծրագիրը հաստատելու մասին կառավարության որոշման նախագիծը։ Այն հանրային քննարկման է դրված լինելու մինչև 2019 թ. հունվարի 8-ը։
Օպտիմա՞լ է նախարարությունների օպտիմալացումը
26.12.2018
12:00
Դեկտեմբերի 26-ին Մեդիա կենտրոնում տեղի ունեցավ քննարկում «Օպտիմա՞լ է նախարարությունների օպտիմալացումը. գնահատում են մասնագետները» թեմայով:
Միանալ մեզ սոց․ ցանցերում
ՄԻՋՈՑԱՌՈՒՄՆԵՐԻ ԳՐԱՆՑՈՒՄ
Ծառայություններ
Տեսանյութեր
Մամլո հաղորդագրություն
Հայաստան-Թուրքիա Միջոցառումներ